İçeriğe geç →

Çevrim Dışı Olma Hakkı

Last updated on 27/06/2021

Maslow’un piramitini duydunuz mu?

Merhaba bu arada : )

Maslow’un ihtiyaçlar hiyerarşisi 1943 yılında yayınlanan bir çalışmanın içinde geçen bir kavram. Amerikalı psikolog Abraham Maslow, insanların ihtiyaçlarını kategorize ediyor ve öncelik sırasına göre kategorilendiriyor.

Nedir bunlar diyecek olursanız, olmazsa olmaz olan fizyolojik gereksinimler ilk sırada kendisine yer buluyor. Nefes almak, uyumak ve yemek gibi şeyler işte. Bunu güvenlik gereksinimi, saygınlık gereksinimi ve kendini gerçekleştirme gereksinimi takip ediyor.

Günümüzde bu gereksinimlerin neredeyse ilk sırasına interneti de dahil edebiliriz, internet yoksa hayat yok!

Teknolojiye Karşı İnsanlık kitabını okudunuz mu? Yazarı Gerd Leonhard, bu konuyla ilgili bir blog yazısı da yazmıştım, buraya tıklayıp okuyabilirsiniz.

Çevrim dışı olma hakkını da o kitapta görmüştüm, notlarımın arasına almıştım fakat TRT için hazırladığımız bir dergide bu konu yeniden gündeme geldi ve kendisi ile yapılan röportajda kendisi bu konuya tekrar temas etti, o yazı burada.

Ben bu konu ile ilgili notlarımı almıştım fakat yazmaya fırsatım olmamıştı, bugüne kısmetmiş.

Çevrim dışı olma hakkı…

Rusya ve Fransa’da bu konuda meclislere yasa tasarıları sunuldu. Mesai sonrası internet üzerinden temas kurularak iş istenen insanlara para ödenmesi isteniyor, haksız da sayılmazlar. Koronavirüs döneminde evden çalışan insanlar mesai içerisinde her işlerini yapmaya çalışırken başka bir sorunla karşılaştılar, evin iş olması!

Konuyu açalım, herkes evinden çalıştığı için evde bilgisayarın olduğu oda bir ofise dönüşüyordu ve mesaisini yapıyordu. Sabah iş var, öğle iş var, akşam iş var tamam, fakat bir süre sonra gece de işler çıkmaya başladı.

Bunun sebebi yoğunluk değil, plansızlık olabilir. Birçok kişi evden çalışma işini sevse de bu süre yönetimsizliği yüzünden işe gelmeyi ve mesai sonrası çalışmamayı istiyor. Genellikle işler çalışanlara mail ya da whatsapp ile geldiği için özel mesajlarına bakan kişiler bir anda kucaklarında yeni bir iş bulabiliyorlar.

Çevrim dışı olma hakkı burada devreye giriyor.

Neredeyse tüm lise sınav grupları, iş arkadaşları ya da başka topluluklar haberleşme işini çevrim içi ağlar ile sağlıyor, bunun en başında whatsapp grupları geliyor. Ortadaki bir duyuru saniyeler içinde herkese dağıtılıyor ama kimse “ben akıllı telefon kullanmak istemiyorum” diyen kişileri düşünmüyor.

Nasıl ki tüm cafelerin en güzel yerleri sadece sigara içen kişilere ayrılmış bu işte de çevrim dışı kalmak isteyen kişileri koruyan bir düzen yok maalesef.

Whatsapp kullanmadan okul ya da iş hayatında olmak çok zor, her şey akıllı telefonu ve interneti olan insanlara göre ayarlanmış, gerisini düşünen yok.

Çok paran olunca ne yapacaksın diye sorarlar, bazısı sabah hiç alarm kurmam der, bazısı her gün başka bir ülkeye giderim der. İzlediğim bir röportajda adam “whatsappı silerim” dedi.

Bence, yakın zamanda internete girmemek ve orada olmamak bir zenginlik göstergesi olarak karşımıza çıkacak…

Kategori: Yaşam

Yorumlar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir